29 - امام صادق عليه السّلام فرمود : در كتاب على عليه السّلام است كه : سخت ترين مردم از لحاظ بلا كشيدن پيغمبرانند ، سپس اوصياء آنها ، و سپس هر كه از مردم نمونه آنهاست به ترتيب ، و مؤمن فقط به اندازه اعمال نيكش مبتلا شود ، پس هر كه دينش درست و عملش نيكو باشد بلايش سخت است ، و اين براى آنست كه خداى عز و جل دنيا را پاداش مؤمن و كيفر كافر قرار نداده است ، و هر كه دينش نادرست و عملش ضعيف باشد ، بلايش اندكست ، بلا بمؤمن پرهيزگار از باران به زمين شب زودتر ميرسد . 30 - يونس بن عمار ( كه گويا لكه‌هاى پيسى بچهره‌اش پيدا شده بود ) گويد : به امام صادق عليه السّلام عرضكردم : در باره آنچه در چهره من پيدا شده ، مردم گمان ميكنند كه خدا بنده‌اى را كه به او توجهى دارد به آن مبتلا نكند . حضرت فرمود : بتحقيق كه مؤمن آل فرعون انگشتانش چلاق بود ، و با دو دستش اشاره ميكرد و ميگفت : « اى مردم از رسولان خدا پيروى كنيد ! سپس امام به من فرمود : چون ثلث آخر شب فرا رسيد ، در آغاز آن وضو بگير و بنمازى كه ميخوانى ( نماز شب ) برخيز ، و چون در سجده دوم دو ركعت اول باشى ، در حال سجده بگو . « اى على ، اى عظيم ، اى رحمان ، اى رحيم ، اى شنونده دعاها ، اى بخشنده خيرات ، بر محمد و آل محمد رحمت فرست و از خير دنيا و آخرت آنچه سزاوار بخشش تو است بما عطا كن ! و از شر دنيا و آخرت آنچه سزاوار بخشش تو است از من بگردان ، و اين درد را از من دور كن - و نام درد را ذكر كن - كه او مرا بخشم آورده و غمگين ساخته » و در دعا اصرار و پافشارى كن ، يونس گويد : بكوفه نرسيدم بودم كه خدا همه آنها را از من دور كرد .